فرخمهر کیوان

-        بن بست

                          

سا لهاست دراین تماشاخانه

                       کسی نخندیده

گریه ، اما گریه آسان ترین راه

 برای فروکش کردن طغیان

اینجا گریزگاهی نیست

بیهوده دست بالا می کنیم

بیهوده می دویم دنبا ل این قطار

هیچگاه به مقصد نرسیده هیچگاه

 

-        دورمانده

 

خسته ، خسته

دختران خسته ازبختک های سیاه برسر

درچهارراه های خاموشی

                    خود را غارت می کنند و

                        به دست باد می سپارند.

 

-        فشار-

 

این گندم ها

درکدام آسیاب شکنجه شده اند

    که نان ها بوی خون می دهند.