بهاره رضایی

 

"میان تا نگوئی نَفَس گیر ! "

 

با یک را د یوی ِ ترا نزیستوری

د ر آخر هفته ای

د ر ا یستگاه ِ فضائی نا سا

میان ِ تانگوئی نَفَس گیر

آ شنا شد م

مادام کوری  ا زبلند گویش

تنها یک بشقاب را د یوم ِ تازه ثبت شده

 به من تعا رف کرد.

من جنبه نداشتم :

اِ تصا لی کردم

و حا لا میان ِ طول ِ موج ها متوا ری شد م....

 

مادام کوری ِ مهربا ن ِ من!

موهای بلوند ت را دور ِ سَرَ ت جمع کُن !

نه!

ا صلن آ ن ها را دُ م ِ ا سبی ببَند!

د یگر چه فرقی می کند:

نه کاتا لیزور

نه را د یوم ِ درخشان ِ تو

چیز ی را حل نمی کند :

ما تنها به کمی وا کنش احتیاج دا ریم!

 

"